vrijdag 11 november 2016

Stoarm oer "The States" (Frysk) - Storm over "The States" (Ned)

Stoarm oer “The States”.(Frysk)

Al fier foar de ferkiezings yn de Ferriene Steaten wie der in gewoante op SnútBoek ûntstien om op een somtiden ûnfoege wize tsjin Mefrouw Clinton of De hear Trump oan te skoppen. Fansels haw ik ek wol it besef dat de útkomst fan de ferkiezings oan de oare side fan de oseaan fiergeande gefolgen hawwe kin op ús mienskip, mar om no mei sokke grouwens oan te gean tsjin kandidaten fan in oar lân dy't op demokratiske wize foardroegen binne as de nije president, bliuwt “not done”. Nimmen wurdt ferplichte om it mei de kar fan de Amearikaanske kiezers iens te wêzen.
Ik kin my yntinke dat it frjemd fûn wurdt dat dan Mefrouw Clinton it mei de measte stimmen dochs wol ferlieze moast fan De hear Trump dy't no ien kear de measte “kiesmannen” byinoar fondelje koe. Mar soks is no ynherint oan it systeem wêrfoar't yn de Feriene Steaten keazen is om harren demokrasy funktioneare te litten. De nije president fan de Feriene Steaten ( dy't net my kar wêze soe – Mefrouw Clinton nammers ek net) sit dêr, keazen troch minsken dy't op ien oft oare wize troch de maatskippij útkoarre of folslein negearre binne en dy't it gefoel hawwe “bûten spul” te stean.

En nee, ik soe De heer Trump perfoarst gjin rasist neame wolle al binne der wol hurde útspraken yn syn ferkiezingsretoryk
oangeande de islam en Meksikaanske loksjeijers. Atsto nei syn oerwinningsrede harke hast (oars moast it yn elts gefal mar ris dwaan) wol hy president wêze foar it hiele Amearikaanske folk, blank of swart en alle foarmen fan leauwen.
Ja, hy hat skyt oan de klimaatoerienkomst (dy't fansels ek in skynfertoaning is, want ek dêr wurde wer kapitalen oan fertsjinne). Hy seit yn elts gefal wêr't wy mei syn allen net foar út doarre te kommen: wy binne allegearre sels ferantwurdlik en misken dy't gjin takomst hawwe of tinke te hawwen, ha gjin boadskip oan de klimaatferoarings ( dy't net allinne troch it útstjitten fan koalmoanoksyde ensafuorthinne ûntsteane mar út syn aard allinne al feroaret. Ssels doe't der gjin fabryken, auto's ensfh. wiene is it klimaat al stikmannich kear feroare of omslein.)
Fierders kin it skelden op in Amearikaanske president of him útmeitsjen foar rasist opfette wurde as it misledigjen fan in president ut in befreon lân.
We sille it dermei dwaan moatte minsken en fansels is it ek sa dat in saaklik ynstinkt (en dat hat de beste man, soks hat hy bewiist) by it bestjoeren fan in lân net ûnhânsum is (en soks doch hy net alinne)

Yn elts gefal is it oan ús, befolking fan in kikkertslântsje oan 'e Noardsee, om hjirfan te learen. Ophâlde mei it gemiich oer futiliteiten sa as de kleur fan Sint syn Piterbaas en it opfangen fan minsken dy't harren rie t'en ein binne troch de sitewaasje yn harren lân, alles efter litte en hoopje om yn ús moaie lân beskerming en minskweardigens te finen.
Ek is eameljen oer diskriminaasje, dat hjir plak hawwe soe, van ús kleurde meiminske moat mar ris ôfrûn wêze. Der wurdt hjir yn Nederlân net massaal en struktureel diskriminearre en soks is hiel wat wurdig. Ynsidenten binne der, dat is wis en dy sille der ek altyd wol bliuwe,
Net eltsenien is segene mei likefolle yntelliginsje, “it's part of humanity”. Soks is earne oars yn 'e wrâld wol wat slimmer. Dêr kin men eltse wize fan oarswêzen fan in meiminske gewoanwei net sjen.
Soargje der yn elts gefal foar dat minsken it gefoel hawwe derby te hearren en net oan 'e râne fan de maatskippij telâne komme. Dan hoege wy gjin eangst te hawwen foar in opkommend populisme mei harren iensidige polityke tinkwizen. Soks fynt hjir dan gjin grûn.
Hoe it mei De hear Trump yn Amearika as president útpakke sil, we kome dêr yn 'e loop fan de tiid wol efter. Der is in soad op de man oan te merken, mar “wie zonder zonde is werpe de eerste steen”.
En ik siz mei de hillige Antonius: “Je moest eens weten wat de schepper van mij weet”.

(Hjoed: Soerkoalstampot mei spekjes in gehaktbaltsjes en in glês kefir mei banaan nei).


Storm over “The States”.(Ned)

Al ver voor de verkiezingen in de Verenigde Staten was er een ware hype op FaceBook ontstaan om maar op een vaak grove wijze tegen of Mevrouw Clinton of De heer Trump aan te schoppen. Natuurlijk besef ik ook wel dat de uitslag van verkiezingen aan de overkant van de oceaan van verregaande invloed op onze samenleving zal zijn, maar om in dermate grove bewoordingen tekeer te gaan tegen kanditaten van een ander land die op democratische wijze zijn voorgedragen als de nieuwe president blijft “not done”. Niemand is verplicht om het eens te zijn met welke gekozen kandidaat voor het presidentschap dan ook en ook niet wanneer deze tenslotte op democratische wijze is aangewezen als president.
Ik ben het met iedereen eens die het vreemd vindt dan Mevrouw Clinton met de meeste stemmen toch verliezen moest tegen De heer Trump die nu eenmaal de meeste kiesmannen wist bij elkaar te scharrelen. Maar dat is nu eenmaal een systeem waarvoor in de Verenigde Staten is gekozen.
Deze nieuwe president van de Verenigde Staten (die niet mijn keuze zou zijn – trouwens Mevrouw Clinton ook niet) zit daar ook gekozen door mensen die op een of andere wijze door de maatschappij zijn uitgespuugd, op dood spoor zijn gerangeerd of genegeerd en het gevoel hebben buitenspel te staan.

En nee, ik zou De heer Trump geen racist willen noemen al zijn er toch wel harde uitspraken in zijn verkiezingsretoriek
betreffende de islam en Mexicaanse gelukszoekers. Als je naar zijn overwinningsrede hebt geluisterd, zo niet moet je dat dan maar eens doen, wil hij er zijn voor de Amerikaan, zwart of blank en alle religies.
Ja, hij heeft schijt aan de klimaatovereenkomst (wat ook een farce is, want daar wordt ook kapitalen aan verdiend). Hij zegt tenminste waar we allemaal niet voor uit durven komen: we moeten de hand in eigen boezem steken en mensen die geen toekomst hebben of denken te hebben hebben geen boodschap aan veranderingen in het klimaat (dat overigens niet alleen door uitstoot maar ook door zijn aard alleen al verandert. Zelfs toen er nog geen fabrieken, auto's enz. waren is het wereldklimaat al tig keren veranderd.)
Verder, schelden op een Amerikaanse president of hem uitmaken voor racist (wat in mijn optiek hetzelfde is) kan natuurlijk worden opgevat als het beledigen van een bevriend staatshoofd.
We zullen het ermee moeten doen en het is natuurlijk ook zo dat een zakelijk instinct (en dat heeft de beste man, dat heeft hij bewezen) bij het runnen van een maatschappij (en hij doet dit niet alleen) niet onhandig is.

Het is in elk geval aan ons, bevolking van een kikkerlandje gelegen aan de Noordzee, om lering te trekken uit dit gebeuren. Ophouden met zeiken over futiliteiten zoals de kleur van de Piet van Sint en het opvangen van mensen die radeloos door de situatie in hun land alles in de steek laten en hopen om in ons mooie land bescherming en menswaardigheid te vinden.
Ook het zeuren over discriminatie, dat hier zou plaatsvinden ten aanzien van onze zongebruinde en rijk gepigmenteerde medemensen moet afgelopen zijn. Er wordt hier in Nederland niet massaal gediscrimineerd en dat is een groot goed. Er zijn incidenten, dat wel en die zullen er altijd blijven. Niet iedereen is met evenveel intelligentie behept, “its part of humanity” Dat is elders in de wereld wel anders waar men het op welke wijze anders zijn van medemensen gewoonweg zelfs niet eens kan gedogen. Zorg er in elk geval voor dat mensen zich gehoord voelen en niet aan de zijkant van de samenleving terecht komen. Dan hoeven wij van opkomend populisme met eenzijdige politieke denkbeelden niets te vrezen.
Hoe het met De heer Trump in Amerika als president zal uitpakken, we zullen het te zijner tijd wel gewaarworden
Er is veel op de man aan te merken, maar wie zonder zonde is: werpe de eerste steen.
Ik zeg met Antonius: Moest je eens weten wat de Schepper van mij weet.

(Vanavond: Zuurkoolstamppot met spekjes en gehaktballetjes met een glas kefir met banaan als toetje)

dinsdag 18 oktober 2016

Wolkeseks (Frysk) - Wolkenseks (Ned.)

Wolkeseks (F)
Hawwe jimme soks no ek? Eltse kear dat der hjir in fleanmasine oer komt tinke: “Soe it in Transavia tastel wêze en soene se dêr no boppe ek......”
Ik haw dit wol gauris, sûnt bekend wurden is dat der ien fan de stewardessen it docht mei de oare personielsleden oan board fan san fleantúch. Neffens de ferhalen wie sels de piloat net feilich te neamen. Liket my dreech om sokke toeren yn 'e cockpit út te heljen. It ynstrumentarium sit fansels wol yn 'e wei. Nee, net fijn......of dochs wol? Ja der binne genoch misken dy't soks spannend fine fansels. Efkes ien fan efteren pakke of pakt wurde wylst it fleantúch in “looping” makket. Soe dêrom sa faak sa'n ding nei ûnderen donderje? Yn elts gefal rint dan sa'n wolkewip net sa oangenaam ôf foar de oare passazjiers.
No wie ik al net sa'n fleaner. Se krije my net yn in fleantúch. Ik haw in ferskuorrende hichtefrees en ik moat der net oan tinke dat ik dêr sa heech tusken de wolken...... Ja, ik wit ek wol: se komme altyd wol wer op de grûn teloane, mar dat ist him no krekt hin? As ik de kombinaasje meitsje mei wat ik hjir boppe omskreaun haw en dan myn eangst foar hichte. Nee neat foar dizze jonge, sadat in wipke tusken de wolkens der perfoarst foar my net yn sit.
Nammers, it is fansels wol in goed idee om spesjale flechten te organisearjen wer't it wolkewipke (al as net yn 'e cockpit) ta de mooglikheden heart. Wurdt wol in djoer grapke, mar jo moatte der wat foar oer hawwe. Al sil it foar sommigen wolris it lêste wipke fan harren libbe wurde kinne.

Jûn: woarteltsjes, in stikmannich bildtstar ierdappeltsjes mei in woarstje fan de slachter út Gytsjerk mei lekkere sju en in gleske kefir mei banaan nei. (Ja, it kin net alle dagen fegetarysk wêze>>>)

Wolkenseks (N)
Hebben jullie zoiets nu ook? Iedere keer dat er een vliegtuig over komt denken: “Zou dit een Transaviatoestel zijn en zijn ze daar boven nu ook aan het....
Het overkomt mij wel vaak, sedert bekend is geworden dat er één van de stewardessen het met de andere personeelsleden aan boord van zo'n vliegtuig doet. Volgens de verhalen was zelfs de piloot verre van veilig. Lijkt me trouwens ook een hele toer om dergelijke fratsen uit te halen in de cockpit. Het instrumentarium zit natuurlijk daar danig in de weg. Nee, niet echt fijn.........of toch wel? Ja, er zijn genoeg lieden die zoiets wel spannend vinden. Even iemand van achteren pakken of gepakt worden terwijl het vliegtuig een looping maakt. Zou er daarom zo vaak zo'n ding naar beneden klappen? In dat geval loopt een wolkenwip niet al te smooth af voor de andere passagiers.
Nu ben ik niet zo'n vlieger, ze krijgen mij niet in zo'n ding. Ik heb afgrijselijk last van hoogtevrees en ik moet er niet aan denken dat ik daar zo op die hoogte tussen de wolken..... Ja, ik weet natuurlijk ook wel: ze komen altijd weer op de grond terecht, maar dat is het hem nu net he? Als ik dat wat hierboven staat omschreven combineer met mijn hoogtevrees. Nee, voor deze jongen is het echt niets, zodat een wip tussen de wolken er voor mij beslist niet in zit.
Trouwens, het zou natuurlijk wel een goed idee zijn om speciale vluchten te organiseren waarbij de wolkenwip (al of niet in de cockpit) tot de mogelijkheden gaat behoren. Wordt wel een duur grapje, maar men moet er natuurlijk wel wat voor over hebben. Al zal het voor sommigen wel eens de laatste wip van hun leven kunnen betekenen.

Vanavond: worteltjes, een paar bildtstar aardappeltjes met een sausijsje van de slager uit Gytsjerk met lekkere jus en een glaasje kefir met banaan na. ( Ja het is niet alle dagen vegetarisch wat de klok slaat...)

maandag 13 juni 2016

Regendans (Ned) - Reindûns (Frysk)

Regendans,
De afgelopen dagen waren niet gemakkelijk. Niet voor ons, niet voor de milieufreaks en niet voor de meteorologen. Regen, onweer, harde windstoten, het kon niet op. Het zich uitlevend natuurgeweld maakte op menig Nederlands burger een diepe zo niet onuitwisbare indruk. Zoiets hadden we nog nooit meegemaakt. Het leek wel of alle weergoden waren losgeslagen en hun jarenlange opgekropte agressie ontlaadden over onze goed geoutilleerde,ja van alle gemakken voorziene samenleving. En er werd nogal veel schade aangericht in die twee meteorologische niesbuien. Miljoenen euries moesten een andere bestemming vinden dan die welke daarvoor zo handig door onze economen was voorzien. Sorry dames en heren, buiten de waard van Moeder Natuur gerekend hé?
Nu denkt u natuurlijk: “Klimaatsverandering, milieu-invloeden, Moeder Natuur op sterven”.
Zou het? Moeder Natuur sterft niet. Zie Chernobyl. Zelfs na deze heftige kernramp is het niet de natuur die het opgeeft. Nee, het is de mens waarvoor de omgeving onleefbaar wordt. (goed voor de natuur dus juist)
De gebouwen, straten, parken en directe omgeving van de kerncentrale worden ondanks de straling al lang weer ingenomen door planten en dieren. Anders, ja maar mutaties hebben zich vanaf de jongste jaren van de aarde al voorgedaan.
Moeder Natuur gaat voort met “zijn”, zoals ze al eeuwen heeft gedaan en zal blijven doen tot het einde der tijden.
Dat er ondertussen structuren, verwachtingen, historische feiten van: het-is-altijd-zo-geweest, finaal omver worden geworpen is normaal. NORMAAL mensen. Extremen zijn normaal. Wij hebben sinds het ontstaan van de mensheid een betrekkelijke periode van rust gekend (op sommige plekken van deze aardbol althans). Een periode van pure comfort en luxe die de Natuur zich eigenlijk niet kan permitteren. Muteren is het credo. Evolueren het doel. Waar naartoe? God zal het weten, maar waarom zijn wij zo aanmatigend dat wij het wel weten?
Dus het weer van afgelopen perioden is niets bijzonders. Het enige bijzondere eraan is dat het haastig door overheden en milieufreaks in gebruik wordt genomen om ons te manipuleren. Maar al manipuleren ze ons dood, er is één die altijd lacht en voortgaat op haar eeuwigdurend pad: Moeder Natuur!

Reindûns,
De ôfrûne dagen wiene net maklik. Net foar ús, net foar de miljeufundamentalisten en net foar de meteorologen. Rein, ûnwaar, hurde wynstjitten, folle gjin genôch. It him alhiel útfierjend natuergeweld makke op in protte Nederlânske buorgers in djippe of faak ûnferjitlike yndruk. Soks heine we noch nea meimakke. It wie as wiene alle waargoaden losslein en harren foar jierren oppotte agresje ûntlaadden oer ús fan alle gemakken fersjoene maatskippij. Der waard in hiel protte skea oanrjochte yn die twa meteorologyske prústbuien. Miljoenen euries moasten in oare bestimming fine dan dy hokker dêrfoar sa handich troch ús ekonomen wie betocht. It spyt my minsken, jim hawwe jim raar ferrekkene mei de Natuer.
No tinke jo fansels: “klimaatferoarings, miljeu-ynfloeden, Natuer p stjerren nei dea”
Soe ’t? De natuer stjert net. Sjoch Chernobyl. Sels nei dizze ferheftige kearnramp is it net de Natuer dy’t it opjout. Nee, it is de minske wêrfoar de omjouwing ûnhâldber wurdt. (just goed foar de Natuer)
De gebouwen, strjitten, parken en de direkte omjouwing fan de kearnsintrale wurde ûntank de hege strieling al lang wer beset troch allegearre planten en bisten. Oars, ja mar mutaasjes hawwe harren fanôf de jongste jierren fan de ierde al foardien. De Natuer giet troch mei syn wêzen, sa at se it al ieuwen dien hat en altyd mei trochgiet oan ‘e ein fan alle tiid ta. Dat der ûndertusken struktueren, ferwachtings, histoaryske feiten fan: it-is-altyd-al-sa-west, oan ‘e grûn ta ôfbrutsen wurde is hielendal normaal. NORMAAL minsken. Ekstremen binne normaal. Wy hawwe sûnt it ûntstean fan it minskdom in betreklike perioade han fan rêst. (op guon plakken fan ús ierde yn elts gefal)
In perioade fan úterste komfort en lúkse dy’t de Natuer him eins net permittearje kin. Mutearje is de boadskip. Evoluearje is it heechste doel. Wêr ta? Us Leaven Hear sil ‘t witte, mar wêrom binne wy sa eigenwiis dat wy it wol tinke te witten?
Dus it waar fan de ôfrûne tiid is neat bysûnders. It ienige bysûndere deroan is dat it sa hastich troch ús oerheden en miljeufundamentalisten brûkt wurdt om ús te manipulearjen. Mar al manipulearje se ús dea, der is altyd ien dy’t laket en stil trochgiet op syn ieuwich duorjend paad: De natuer!!!


zondag 12 juni 2016

Gluurders (Ned) - Strúnjeiers (Frysk)

Gluurders
Iedereen kent ze wel, de potloodventers die, meestal gekleed in een lange overjas met bijna niets eronder, kleine meisjes en oude vrouwtjes overstuur maken door hun kaboutertje te tonen. Meestal gebeurt zoiets in een openbare ruimte of plantsoentje. Dat vinden zulke lieden geweldig. Aan de andere kant zijn er ook mensen die met graagte naar zulke menselijke onderdelen kijken (al of niet in vol ornaat en bedrijf zijnde) en daar hun opperste bevrediging in vinden. Deze lieden nomen we met een voornaam woord voyeurs of gluurders. Nee, natuurlijk bent u niet zo. U zou zich zoiets nooit in het hoofd halen.
Daarom doen Tv-programma’s als bijvoorbeeld
‘Gênante lijven, ‘Bevallingsverhalen’, ‘Het spijt me’, ‘Obesitas’, ‘Dit is mijn lijf’ en ‘Burenruzie’ het ook zo vreselijk goed. Enkele van die programma’s heb ik natuurlijk ook bekeken en de anderen hoefde ik alleen de titel maar te lezen. Nog even en (daar kunnen we op wachten) dan zijn er formats bedacht waarin oma’s hun laatste adem uitblazen en wie dan het eerst sterft krijgt van de omroep een kist met VIP-begrafenis cadeau. En we kijken natuurlijk allemaal.
Mensen zijn wij met elkaar in wezen niet net zo ziek als de ‘potloodventers’, ‘gluurders’ en de ‘fuckingneartherailroad-liefhebbers’? Als u denkt niet zo te zijn, kan de TV op Marktplaats, want mooier kunnen we het niet maken.

Strúnjeiers
We kinne se allegearre wol, de potleadsútelders dy’t, klaaid yn in meastentiids lange oerjas mei hast neat derûnder lytse famkes en âlde wyfkes fan streek bringe troch harren kabouterke sjen te litten. Faak bart soks yn in iepenbiere romte of in plantsoentsje. Dat fine se o sa fijn, dy sútelders. Mar oan ‘e oare kant binne der ek minsken dy’t graach sokke minsklike ûnderdielen besjogge, beloere (al of net yn bedriuw) en dêr harren gerak wer fan krije. Dizze minsken neame we mei in foarnaam wurd: Foyeur of strúnjeier. Nee fansels, jo binne net sa. Nee, jo soene soks nea yn ‘e plasse krije no?
Dêrom dogge sokke tillevyzjeprogramma’s as bygelyks
‘Gênante lijven, ‘Bevallingsverhalen’, ‘Het spijt me’, ‘Obesitas’ , ‘Dit is mijn lijf’ en ‘Burenruzie’ it ek sa goed. Ja inkelde fan de niiskrekt neamde programma’s haw ik fansels ek wol besjoen. Fan de oaren is it lêzen fan de titel wol foldwaande west. Noch efkes dan (en dêr kinne we op wachtsje) binne der formats útfûn wêryn beppes harren lêste siken útpûste en wa’t as earste stjert kriget fan de stjoerder in kist mei in VIP begraffenis kado. En wij sjogge der fansels ek nei.
Minsken binne wy mei-inoar net krek like siik as de potleadsútelders, de strúnjeiers en de ‘fuckingneartherailroad – leafhawwers?’ Binne jo net sa, dan kin de tillevyzje wol op marktplaats, want moaier wurdt it wier net.

vrijdag 10 juni 2016

De grote trek (Ned) - De grutte trek (Frysk)

De grote trek, (Ned)
Mensen zijn vreemde vogels. Trekvogels. Eens per jaar – bij sommigen vaker, maar dat is afhankelijk van de financiële omstandigheden – gaan ze op pad. Weg van alles wat hen lief is. Dan verlaten ze huis, stad of dorp en land en dan veelal over een grote afstand te reizen om op hun bestemming aan te komen. Dit ergens is dan in streek of land waar alles anders is. De omgeving, de mensen en zelfs het bed is er anders. Het is in veel van de gevallen van mindere kwaliteit dan ze thuis gewend zijn, zowel voor wat het bed als de andere voorzieningen van de accommodatie betreft. Maar ach, wat geeft het: ze hebben vakantie....toch? Ja, zo heet dat, vakantie. Uren en uren aan één stuk achter het stuur hutje bij mutje in een file onderweg naar hun bestemming. Een tijdlang gaat er niets anders dan blik, rubber en rook aan hun ogen voorbij. Maar ook dat is niet erg. Het beloofde land komt dichter en dichterbij.
En 600 kilometer is niets. Ze zijn er uit. Weg van het werk, van een jaar lang stress en gezeur aan de kop.
Eigenlijk willen ze ook wel iets dichterbij hun vakantie doorbrengen, maar dat gaat niet, want de kinderen moeten ook een mooi verhaal op school kunnen vertellen, is het niet? En natuurlijk wil je zelf ook wat mooie plaatjes schieten, waarmee je dan in combinatie met uitgebreide verhalen kennissen en familie de kop gek kunt maken.
Vader achter het stuur, Moeders onderuitgezakt met een kaart in de hand er naast. Nee, geen Tomtom, want die stuurt je alleen maar de verkeerde kant op volgens Moeders.
Intussen maken de kinderen elkaar af op de achterbank, wat een grote inbreuk op de concentratie van de chauffeur geeft en Moeders zo nu en dan tot een snerpende terechtwijzing brengt.
Na een zekere hoeveelheid klappen, liters bloed en benzine verder, komen ze dan ook volslagen leeg en bezweet op de bestemming aan en is het “genieten geblazen”.
Die nacht, liggend onder het naar vreemde zweetvoeten ruikend hoteldekbed en nadat Vader en Moeder elkaar “goede nacht” toe hebben gewenst, fluistert Moeder zacht: “Wat hadden we het vroeger fijn he, zo tijdens die kampeervakanties samen op Terschelling”.




De grutte trek, (Frysk)
Minsken binne núvere fûgels. Trekfûgels. Ien kear yn ’t jier - by sommigen faker, mar dat hinget fan 
de finansjele omstannichheden ôf - geane se fuort. Wei fan alles wat harren leaf is. Dan ferlitte se harren hûs, stêd of doarp en lân om meastentiids oer sa’n grut mooglike ôfstân te reizgjen om earne terjochte te kommen. Meastentiids yn in lân of streek wêr’t alles oars is. De omjouwing, de minsken en sels it bêd is oars. Faak is it fan mindere kwaliteit dan dat se thús went binne, sawol it bêd as de oare foarsjennings fan de akkommodaasje. Mar hawar dat dondert neat: se hawwe fakânsje. Ja sa hjit dat: fakânsje. Oeren en oeren oanienwei ride se dan hutsje by mudsje yn ‘e file nei harren bestimmings. Se sjogge dan in hiel skoft neat oars as blik, rubber en reek. Mar soks hindert neat hear. It beloofde lân komt hyltyd mear en mear tichterby.
En ja, 600 kilometer is dan neat. Se binne der út. Fuort fan ‘t wurk, fan in jier lang stres en geseur oan ’e kop. Eins woene se wol tichterby harren fakânsje trochbringe, mar dat kin net, want de bern moatte ek wat op skoalle te fertellen hawwe hin? En fansels wolle jo sels ek dy moaie plaatsjes sjitte, wêrmei ‘t jo dan yn kombinaasje mei wiidweidige ferhalen kennissen en famylje de kop gek meitsje kinne.
Heit oan ’t stjoer, Mem ûnderútsakke mei in kaart yn ‘e hân neist him. Nee, gjin Tomtom, want dêrmei komme jo allinne mar op it ferkearde plak telâne neffens Mem.
Undertusken meitsje de bern elkoar ôf op de efterbank, wat fansels de sjauffeur in protte ferdivedaasje jout en Mem sa út en troch ta in snetterjende terjochtwizing bringt.
Nei safolle klappen, liters bloed en besine fjirder komme se dan ek folslein leech en beswit op harren bestimming oan en giet it “grutte genietsjen” begjinnen.
Nachts, lizzend ûnder harren nei frjemde switfuotten rûkende hoteldekbêd en nei’t Heit en Mem elkoar “goeie nacht” winske hawwe, flústeret Mem sacht: “Wat hiene we it froeger moai hin, dy kampeerfakânsjes tegearre op Skylge…..

De processierups (Ned) - De prosesjerûp (Frysk)

De processierups. (Ned)
Het is me wat, het is me wat. Je zou je bijna gepasseerd voelen in deze tijden van woeste zich aan seksuele escapades te buiten gaande paters en ander religieus volk. Nee, beste mensen: ik ben nimmer misbruikt door welke priester dan ook. Het lijkt me vreselijk zoiets in je vroege jeugd te hebben meegemaakt en gelukkig kan ik niet oordelen hoe vreselijk het dan wel niet is of is geweest. Maar waar ik wel over wil en mijns inziens kan oordelen is de mediahype die gecreëerd werd om een dergelijk walgelijk (en daar blijf ik bij) fenomeen. Hebben we in de media de hype betreffende de burgerparticipatie nog niet gehad of de klimaatcrisishype, pensioencrisis of de hype van de Euro-exitcrisis dient zich aan. En dan zitten we nu vastgebakken aan de “vieze patertjes”. Ellende komt nooit alleen. Het komt meestal in clusters van meerdere zaken tegelijk. Als een soort afstotelijke processie trekt het via de media langs het publiek voorbij. Vergeef me in dit verband het woord processie. Hieraan moest ik denken toen ik vanochtend op het internet las dat de processierups binnenkort weer in aantocht is en ook in Friesland zich tegoed zal doen aan ons openbaar en niet openbaar groen. De haren van deze lekkere diertjes worden meegevoerd door de lucht en blijven in je onbedekte huid steken . Hierdoor kunnen grote irritaties en zelfs ontstekingsverschijnselen optreden. Een gewaarschuwd mens telt voor twee! Maar deze overdenking geheel samenvattend blijf ik toch het steken van deze oervervelende rupsjes prevaleren boven het “steken” van de nog steeds heftig in de publiciteit komende “vieze patertjes”.

De prosesjerûp (Frysk)
‘t Is my wat, ‘t is my wat. Je soene jo hast bûtenslúten fiele yn disse tiden mei woaste harren oan ferskate seksuele útspattings te bûten geande paters en oar religieus folk. Nee minsken, nea bin ik misbrûkt troch hokfoar pater dan ek. It liket my ferskriklik soks yn jo jeugd meimakke te hawwen en lokkigernôch kin ik net in oardiel jaan hoe ferskriklik soks dan wol net is of west is. Mar wêr’t i wol wat oer sizze wol en nei myn gedachten ek wat sizze kin is de mediagekte dy’t kreëarre waard om in sok walchlik (en dêr bliuw ik by) fenomeen. Hawwe we yn ‘e media de gekte oangeande de boargerpartisipaasje noch net hân of de klimaatkrisisgekte, pensioenkrisis of it idioate geëamel oer de Euro-exit krisis oerspielt it lân. En no dan dus sitte we in skoftsje fêst oan de “fize paterkes”. Ellinde komt nea allinne. Meastentiids komt soks yn groepkes fan mear saken tagelyk. As in soarte fan grouwélige prosesje komt it fia de media by it publyk del. Jimme moatte my it wurd prosesje yn dit ferbân mar efkes ferjaan. Ik moast daliks deroan tinke doe’t ik fanmoarn op ‘t ynternet lies dat men wer tinkt oan in nije pleag fan de prosesjerûp. Ek yn Fryslân liket it dat dit biske him ynkoarten wer gelde litte sil. De hierkes fan dizze skatsjes wurde troch de wyn meifiert en bliuwe yn jo ûnbedutsen fel stekken. Dêrtroch kinne der grutte yrritaasjes foarkomme en sels ûntstekkingsferskynsels kinne net útsletten wurde. Se riede it publyk oan harren fel sa folle as mooglik te bedekken. (In boerkaferbot sil yn disse saak fansels averjochts wurkje. Sis no sels wat helpt der no better om in rûp tsjin te hâlden) In warskôge minske telt foar twa! Mar dizze oertinking yn syn gehiel gearfetsjend bliuw ik dochs wol it stekken fan dizze oerferfelende rûpkes prevalearjen boppe it “stekken” fan de noch hieltyd yn de publisiteit kommende “fize paterkes”


zaterdag 28 mei 2016

Warmte (Ned) - Waarmte (Frysk)

Warmte
Een middelvinger is een mooi iets. Zowat de meeste mensen zijn in het rijke bezit ervan en het is dan ook jammer dat het eigenlijk zo'n miskend onderdeel van het menselijk lichaam is.
Hij moet, in tegenstelling tot nu, veel meer worden gebruikt. De wereld zou er dan misschien veel eenvoudiger komen uit te zien. Voor elke vinger een aparte functie zou mijn idee zijn.
Laatst kwam ik een toepassing tegen welke eigenlijk valt onder het oneigenlijk gebruik van menselijke lichaamsdelen en zou dan ook zwaar moeten worden bestraft. Het was een warme dag. Mijn ega en ik staken de Valeriusstraat in Leeuwarden over op een moment dat alle verkeer van onze kant van de weg in file voor het Europaplein stond. Ze stonden stil, dus konden wij tot de middenstreep oversteken. Op hetzelfde moment dat wij dat deden, begon de file gelijk weer te rijden. Niets aan het handje, zou men zeggen. Zo is het natuurlijk ook, want ik kom zelf als autobestuurder soortgelijke situaties vaak genoeg tegen. Even op de wielijders wachten, want ach, het verkeer vóór je rijdt toch zo langzaam en een heer in het verkeer toont meer! Maar één van de autobestuurders, een jongeman met een tuiltje blonde wezens van de andere sexe op de achterbank dacht hier heel anders over. Hij gaf wat extra gas, met andere woorden: “Schiet op, ik ben zo belangrijk en warm (door het weer of de meiden op de achterbank...wie zal het zeggen) en ben niet van plan op jullie te wachten”. We deden net of we het niet hoorden en op het midden van de weg aangekomen keken we de auto nog even na. De chauffeur zocht vol gas aansluiting bij de file. Met een wat dierlijk aandoend gebaar stak de man zijn met afgebeten nageltjes versierde middelvinger naar ons omhoog al wilde hij zeggen: “fuck you”. Nu niet graag, ik houd meer van vrouwen, maar ook als dat niet zo zou zijn zou dit figuur beslist de laatste zijn.....
Toen kwam bij mij het idee op om elke vinger een zinvolle taak toe te delen. Bijvoorbeeld: liften blijft erg handig om met de duim te doen. Sms-berichten ook. De wijsvinger is erg geschikt om dingen aan te wijzen. De pink kunnen we gebruiken om de neusgaten schoon te houden en als reserve de ringvinger erbij betrekken voor het geval de pink niet genoeg mocht zijn. Zullen we dan de middelvinger voortaan inzetten om elkaar te begroeten? Ten eerste haalt dit het wapen uit handen van mannetjes met een minimalistisch zelfbeeld om hun meer met verstand bedeelde medemensen te beledigen. Ten tweede kan dan het beledigen worden overgelaten aan de wereld van het weblog. Mijn idee: “A very smooth way of insulting somebody you dont like”.
Laten we dan met elkaar afspreken: We groeten met de middelvinger en op het internet bloggen en Facebooken we elkaar de boom in. Op naar een betere wereld mensen.
Morgen lekker uitslapen.....   

Waarmte 
In middelfinger is in moai ding. Hast de measten fan ús binne yn it rike besit derfan en it is jammer dat it dan ek in bytsje in miskend ûnderdiel fan it minskelik lichem is.
Hij moast folle mear brûkt wurde dan no. Dan soe de wrâld der faaks wat ienfâldiger út komme te sjen. Foar elke funksje in finger soe myn idee wêze.
Lestlyn kaam ik in tapassing tsjin dy't eins falt ûnder it ûneigentlik brûken fan minsklike lichemsdielen en soe ek swier straft wurde moatte. It wie in waarme dei. Myn ega en ik stutsen de Valeriusstrjittte yn Ljouwert oer op in momint dat alle ferkear fan ús kant yn file foar it Jeropaplein stie. Se stiene, dus wy koene oerstekke oant de midden ta. Op 't momint dat wy dat diene begûn de file krekt wer te riden. Neat oan 'e hân soene jo ek sizze. No, sa is 't mar krekt, want ik kom ek sa faak as autobestjoerder yn sa'n situaasje telâne. Efkes op de fytsers wachtsje, want och, it ferkear foar dy riidt dochs al sa stadich en in hear yn 't ferkear toant mear!
Mar dizze jongkeardel, (mei in stikmannich blonde wêzens fan "the opposite sex" op 'e efterbank) tocht der blykber oars oer. Hy liet syn motorke wat ekstra raze, mei oare wurden: "sjit op, ik bin belangryk, waarm (troch it waar of de froulju) en wol net op jimme wachtsje".
Wij diene krekt oft we it net hearden en op it midden fan 'e dyk oankommen seach ik de auto efkes nei, doe't er mei fol gas oanslúting socht by de file. De man stuts mei in ferheftich gebeard syn mei ôfbiten neiltsjes fersierde middelfinger omheech as woe der sizze "fuck you!" No, net graach. No hâld ik mear fan froulju, mar ek as dat net sa wie, soe hy perfoarst de lêste wêze.
Doe kaam by mij it idee op om eltse finger in hiel eigen taak ta te dielen.
Bygelyks liftsje bliuwt handich mei de tomme te dwaan. Sms berjochtsjes stjoere ek. De wiisfinger brûke we om eat oan te wizen. De pink om ús noastergatten leech te klauwen en as reserve de ringfinger foar't gefal we oan de pink net genôch hawwe.
Sille we dan de middelfinger foartoan brûke om elkoar te groetsjen? Ynearsten slacht it in wapen út hannen fan mantsjes mei in minimaal selsbyld om harren meiminke te misledigjen wannear't se harren sin net krije kinne. Op it twadde plak kin dan it misledigjen oerlitten wurde oan de wrâld fan it webloch. Soks is nei myn idee "A very very smooth way of insulting somebody you don't like".
Litte we dit dan mei-inoar ôfprate: We groetsje mei de middelfinger en op 't ynternet blogge en Facebooke we elkoar de beam yn. Op nei in bettere wrâld minsken!
Moarnier lekker efkes útsliepe.....

woensdag 11 mei 2016

De klimaatweechskaal (Frysk)

De klimaatweechskaal
De minske is fernuftich. En hy wurdt hieltyd handiger om syn soart it libben slimmer, ja hast ûnmooglik te meitsjen.
De nijste útfining no is de “klimaat-weechskaal”. It fiedingssintrum hat op it ynternet in ynstrumint betocht om neigean te kinnen hoefolle at jo en myn deistich menu belêstend wêze sil foar ‘t miljeu. Ik sis mei opset sin ”wêze sil”. It leit fansels yn ‘e bedoeling dat, nei’t jo dit mjitten hawwe fan de reade bieten mei sipelsjeu dy’t jo straks ite wolle, sok hearliks net trochgiet. Kin net foar ‘t miljeu!! Sjogge jo it al foar eagen? Mem dy’t de heale moarn yn ‘e keuken sit mei de leptop op ‘e skurte om út te rekkenjen hoefolle miljeukredyt der dizze wike noch oer is foar in fatsoenlik miel? Gjin fleis want foar sok guod moatte bisten dea. Gjin soja, want dat kostet tropysk bosk dat omkappe wurdt om de sojabeannen plak te jaan. Gjin rys, want dêr moatte lytse bern slavewurk foar ferrjochtsje. Gjin fruit, want dêryn kin, om’t we net mear spuitsje meie, de seldsume fruitwjirm in nêst hawwe. Gjin sipels om’t we dêrfan sa ruftsje, dat ús hiele miljeu dêr wrâldwiid fan nei de kloaten giet.
Ja mem hat in grut probleem.
En dan alle brúne jonges dy’t troch de Nederlânske befolking it rioel ynblaast wurdt! Rekkenje mar ris út. In bytsje in drol is sa’n 15 sintimeter lang. Gemiddeld dan, sille we mar sizze. Der binne 16.000.000 Nederlanners. Litte dy no sa om de dei nei’t húske gean en elk dy fyftjin sintimeter yn produksje nimme. Dat is foar elke Nederlanner 364 : 2 = 182 kear 15 sintimeter en dat makket 27,3 meter. Fermannichfâldigje dat noris mei 16.000.000. Dan komme jo op 436.800.000 meter minskestront!
De omtrek fan de ierde is rûchwei 40.000 kilometer. Stel jo no foar: Jo kinne rom 10,9 rigen stront om de evenaar lizze fan allinne dy 16.000.000 skitende Nederlanners. Wat in lêst foar it miljeu!
Unsin en ûnnoazel fan my om soks út te rekkenjen? ‘k Wit net, faaks wol minder ûnnoazel dan de saken wêr’t in protte fan dy fanatike miljeufreaks har mei dwaande hâlde.
Ik soe sizze: lekker ite minsken!